Over Kika

Ik lig in bed, mijn bed op zolder, het bed waar zojuist mijn zoon is geboren. Mijn prachtige zoon, een gezonde baby met een oude wijze ziel. Trots en geluk worden al heel snel overspoeld door uitputting en angst. Mijn lichaam heeft veel bloed verloren en ik kan niet meer.

Ik kan alleen maar liggen met mijn zoon tegen mij aan. En ondanks de liefdevolle en daadkrachtige zorgzaamheid van mijn partner en hulp eromheen, rijst bij mij de vraag:

“Hoe kan ik voor dit mooie mensje zorgen?” Ik ben nog niet in staat om rechtop te zitten….

 

Ik voel hoe ik mijn lichaam ben kwijtgeraakt.

 

Maar er is een hele sterke drive om dit mooie kind te voeden. Mijn taak als moeder. Voeden en koesteren. Dus dat doe ik. Daar is geen twijfel over mogelijk. Ik voed hem aan mijn borst. Mijn taak, mijn plicht. En ik geniet hiervan ook al voel ik dat alle laatste restjes energie die nog ergens verborgen zaten, meteen weer uit mij lopen. Doorstromen naar mijn zoon.

En dan gebeurt het: Na elke voeding spuugt hij de helft van de voeding weer uit…..  En ik voed opnieuw… En opnieuw…. En ik loop nog leger dan al ik was.

 

Totdat er meerdere mensen aan mijn bed staan en zeggen: “het gaat niet goed met Kika, we moeten iets doen”

 

Het begin van een sombere periode met veel angst. Want hoe kan ik voor mijn zoon zorgen en voor mijn lieve energieke dochter van 3? Hoe doe ik boodschappen? Hoe moet het als mijn partner weer gaat werken?

 

Hoe dan?

Ik zit volledig vast in het geloof dat mijn lichaam me in de steek laat….

Ik geef alles, vanuit de heilige overtuiging dat dat mijn taak als moeder is. Ook als ik weer opkrabbel, blijf ik zorgen. En naast het zorgen voor mijn kinderen, wil ik zorgen dat mijn huis netjes en mooi en gezellig is. Dat er eten op tafel staat als mijn partner weer thuis komt na werk. Dat hij tijd heeft om leuke dingen te doen. Dat ik zijn geliefde vrouw en minnares kan zijn…..en nog heel veel meer…..

En telkens prijs ik mezelf gelukkig met dit mooie gezin! Ook dat kan ik echt voelen. Steeds op zoek naar het positieve, naar dat wat wel kan en lukt. Ook al gaat het ten koste van mijzelf.

Maar ondanks de vele hulp van mijn geliefde en onze ouders, blijf ik vermoeid.

The story of my life: moe, moe en nog eens moe…

 

 

En ik word gek van alle keuzes die ik elke dag moet maken.

Naar welke speeltuin ga ik vandaag?

Wat gaan we eten?

In welk winkelcentrum doe ik mijn boodschappen?

Ga ik vanavond zingen omdat ik daar zo blij van word of blijf ik thuis omdat ik rust nodig heb?

 

Levend vanuit de overtuiging dat ik in eerste plaats voor mijn gezin moet zorgen, ga ik verder. Want een moeder zet toch al haar kwaliteiten in om te zorgen en haar gezin tot een harmonieus gezin te laten zijn? En zelf doe ik toch ook leuke dingen?

 

De ommekeer

De prikkels zijn veel en intens. En dan verandert er iets wezenlijks. We besluiten vanuit het bruisende Utrecht naar het rustige Doorwerth te verhuizen.

Een warm huis, rust,  ruimte, natuur, bos, een kneuterige speeltuin en leven in het groen…

 

 

Mijn leven krijgt overzicht, kalmte en rust, en ik kan weer gaan aansterken.

Eindelijk is er ruimte om voor mezelf te zien wat goed voor mij is. Waar ik blij van word. Struinen met mijn kinderen door het bos. Knutselen aan de keukentafel, helpen op school.

Ik krabbel omhoog door het vertrouwen in mezelf te herpakken.

Qua werk als juf doe ik wat ik kan, maar daar lek ik nog steeds energie.

 

Ik besluit me meer te gaan richten op VOELEN. Ik maak intensief kennis met Yoga, ik onderzoek mijn mind, ga hardlopen in het bos en voel letterlijk en figuurlijk de grond steviger onder me.

Mijn lichaam komt terug in meer kracht en ontspanning.

 

Met aandacht voor:

Voeding,

Energie

Buiten zijn

Eenvoud

Rust en Ruimte

Harmonie

Voeten op de grond

 

 

Nu

Ik verhuis naar het prachtige Oosterbeek.

Ik creeer met mijn partner  een “ontmoetingsplaats voor yoga en lichaamswerk” aan huis.

Mijn lichaam en geest zijn meer in balans.

We verwelkomen een geweldige hond die mijn kalmte en levenslust weerspiegelt.

 

En nog steeds ben ik de spil in mijn gezin!

Maar dan vanuit meer ontspanning, kalmte, harmonie, levenslust, vertrouwen, schoonheid en aandacht voor mezelf! Bewust van mijn prachtige kwaliteiten als vrouw.

 

Wetende en voelende dat ik Mezelf mag zien in alle glorie. Zodat er ruimte is om mijn energie meer bij mezelf te houden. Mijn inmiddels grote kinderen, liefhebbende partner, prachtige woon- en werkplek supporten mij in het aandacht geven aan mezelf. Wat als vanzelf overvloeit naar hen en verder naar buiten.

 

En denk ik dat mijn leven nu op orde is?

Nee, de uitdagingen blijven; steeds weer op een iets ander vlak. Maar ik hoef niet meer alle ballen hoog te houden van mezelf.

Ik schenk mezelf meer ruimte en balans vanuit mijn zachte liefdevolle kracht!

Ik voed en vul mezelf zodat het kan overvloeien naar anderen.

 

Mijn visie:

 

“Wanneer je je eigen beker vult, vloeit de goedheid vanzelf over naar anderen”

(Act on Virtues: reflectiekaarten)

Deze mooie zin zegt voor mij alles.

 

Vul en voed jezelf met licht, zachtheid, tevredenheid en eigenwaarde. Wees oprecht: weet dat het genoeg is om helemaal jezelf te zijn!

 

Wanneer je beweegt vanuit eigenwaarde en zachtmoedigheid, kun je het gevoel van “alle ballen hoog te willen houden” volledig laten gaan. Misschien zijn er wel helemaal geen ballen. Of je dompelt je onder in je  eigen “ballenzee”.

 

Jij bent het middelpunt, het licht, die gouden bal.

 

Weet en voel dat je er helemaal mag zijn. Je hoeft geen onmogelijke eisen aan jezelf te stellen.

Wees vriendelijk voor jezelf en neem een tedere en liefhebbende houding aan naar jezelf.

Van daaruit kan en mag het overvloeien naar je kinderen, partner, familie, vrienden……. en naar de wereld!

 

Als je me zou kennen zou je weten dat:

 

* de vonk tussen mij en mijn geliefde al oversprong in de couveusekamer

* ik vroeger met kop en schouders boven iedereen uitstak en nu de kleinste in huis ben

* ik nog nooit van mijn leven dronken ben geweest

* het zelfs de omroeper van de NS te ver ging om “Kika Kok uit Kampen” om te roepen

* je me ‘s nachts wakker kunt maken voor een zak friet met mayonaise

* ik heel moedig ben maar nog nooit in een achtbaan heb gezeten

* ik de vraag al weet voordat jij erom vraagt

* ik als klein meisje bang was voor honden en nu mijn hond mijn allerbeste vriend is

* ik altijd mijn aandeel uitgebreid onderzoek

* ik op blote voeten de sterren van de hemel dans…….!

Kleurrijk en met een zuiver hart geef ik de mensen om mij heen een liefdevolle sprankeling!